Μόλις ξημέρωνε τις Καθαροδευτέρες της παιδικής μου ηλικίας, ερχόταν πάνω απ’ το κρεβάτι μου ο Πιερ Πάολο Παζολίνι. Ξυπνούσα μέσα στα νοτισμένα από την υγρασία σκεπάσματα μου, έχοντας μια παράξενη αδημονία και τον ανακάλυπτα να στέκεται απέναντι μου αμίλητος, ακουμπισμένος στο παλιό σερβάν της γιαγιάς μου.
Continue reading "Οι παγανιστικές μου Καθαροδευτέρες, του Δημήτρη Καμπουράκη" »
Recent Comments