Echoes

Σκυλάδικο: Η συνέχιση του σεξ με άλλα μέσα

Συγνώμη αλλά αυτή είναι η πραγματική λαϊκή μουσική! Άτεχνη, φτηνιάρικη και μονότονη – στα δικά μας καλλιεργημένα αυτιά.

Το κίνημα της (τηγανητής) πατάτας, της Ελενας Ακρίτα

Τελικά (και αρχικά), έχω την αίσθηση ότι το κίνημα της πατάτας παίζει να γίνει το γκραν σουξέ των ημερών. Δεν θα σταθώ στους προφανείς λόγους - τους ξέρουμε όλοι και δεν υπάρχει τίποτα πιο ανιαρό απ' το αναμάσημα του αυτονόητου. Η ανέχεια, η δυσπραγία, η ύφεση, η κρίση, η ακρίβεια, οι μεσάζοντες, οι παράγοντες, οι παραγωγοί, το Νευρο-κόπι (το νεύρο και οι κόποι)…

Μην πυροβολείτε τον κιθαρίστα!, του Κώστα Βαξεβάνη

Τα γιαούρτια και η βία ως ένα επικίνδυνο παιχνίδι που σπάνια τιμωρεί όσους πραγματικά φταίνε.

"Αλίμονο στη χώρα που διοικείται από Βενιζέλους, από ανθρώπους που είναι ασυγκράτητοι και διψούν για επιβεβαίωση και αξιώματα."

Ολόκληρη η συνέντευξη του Αδαμάντιου Πεπελάση απο το ΜΟΝΟ #2

Ο χουλιγκανικός πολιτισμός, Του Αγγελου Σταγκου

Αν η Ελλάδα δεν καταρρεύσει από την οικονομία, θα καταρρεύσει λόγω της κυριαρχίας του χουλιγκανικού πολιτισμού. Δεν υπάρχει πλέον ελληνικός πολιτισμός, παρά μόνο στα βιβλία και στα κεφάλια κάποιων αμετανόητων ρομαντικών. Δεν υπάρχει ούτε δυτικός πολιτισμός, ο οποίος αναπτύχθηκε σε ένα βαθμό στη βάση του ελληνικού. Δεν υπάρχει καν ανατολικός ή βαλκανικός πολιτισμός, όπως διάφοροι με αποστροφή νομίζουν. Ο πολιτισμός που έχει επικρατήσει είναι ο χουλιγκανικός πολιτισμός.

Η συντριβή του συστήματος και το τέλος του διεστραμμένου «εγώ», του Κώστα Βαξεβάνη

Χειρότερο απ' το βλέμμα ενός δαρμένου σκύλου είναι το βλέμμα ενός ανθρώπου
σαν δαρμένου σκύλου. Το βλέμμα του φόβου που δεν τον φιλτράρει η λογική,
που δεν τον αναιρεί καμιά ελπίδα. Δεν υπάρχει χειρότερος φόβος απ' τον
αόριστο φόβο. Δεν ξέρεις τι πρέπει να φοβάσαι και καταλήγεις να φοβάσαι τα
πάντα. Λίγο πριν απ' το τέλος, φοβάσαι τον φόβο σου και καταλήγεις να
φοβάσαι τον εαυτό σου.

Η Μεταπολίτευση πέθανε, ζήτω ο Εμφύλιος, του Δημήτρη Ψυχογιού

Ο καπνός που βγαίνει ακόμη από τα ερείπια των πυρπολημένων κτιρίων δεν πρέπει να μας κρύψει τον ορίζοντα – που φοβάμαι είναι πιο σκοτεινός από τα αποκαΐδια. Ίσως αυτά που έγιναν την Κυριακή δεν είναι το τέλος των δεινών της χώρας αλλά απλώς ένας ακόμη σταθμός σε πορεία απολύτως επικίνδυνη.

Τα Παιδιά της Ευρώπης

Μπροστά, σήμερα.

Αθήνα, 12.02.2012

Η «γενιά της Ευρώπης» χρειάζεται να μιλήσει

Ψευδομακάβριος χορός, του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου

Πίνοντας, μια νύχτα με πανσέληνο.

Μας αξίζει αυτός ο συνδικαλισμός; του Γιώργου Σιακαντάρη

Ίσως ποτέ η χώρα δεν είχε ανάγκη του συνδικαλιστικού κινήματος απ’ όσο αυτό το διάστημα. Σήμερα στην Ελλάδα τίθενται υπό αμφισβήτηση κατακτήσεις του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος, οι οποίες αφορούν τα δικαιώματα των συλλογικών συμβάσεων, την προστασία των συνθηκών εργασίας, το ωράριο, τον ελεύθερο χρόνο, την προστασία των κοινωνικά ασθενέστερων. Πολλά απ’ αυτά ήσαν κατακτήσεις του εργατικού κινήματος, όταν αυτό εξέφραζε σε μεγάλο βαθμό το γενικό και συλλογικό συμφέρον.