Echoes

"Αλίμονο στη χώρα που διοικείται από Βενιζέλους, από ανθρώπους που είναι ασυγκράτητοι και διψούν για επιβεβαίωση και αξιώματα."

Ολόκληρη η συνέντευξη του Αδαμάντιου Πεπελάση απο το ΜΟΝΟ #2

Ο πόλεμος των έξι ημερών, οι «γκάφες» και η χρεοκοπία, του Ζώη Τσώλη

Τώρα που πλησιάζει η ώρα για να προχωρήσει η Ελλάδα στην αναδιάρθρωση του κρατικού χρέους - το περίφημο PSI plus ή κούρεμα ομολόγων - απόφαση με την οποία το χρέος μας θα μειωθεί κατά 100 δισ. ευρώ ή 48% του ΑΕΠ, μου έρχονται στο νου δύο δημοσιογραφικές ιστορίες.

Η Ελλάδα στο μυστηριώδη κόσμο του «κβαντικού ευρώ», του Θεόδωρου Σκυλακάκη

Στο μυστηριώδη, για εμάς τους μη φυσικούς, κβαντικό υποατομικό κόσμο οι νόμοι που ισχύουν είναι τελείως διαφορετικοί από εκείνους που εμφανίζονται να λειτουργούν στον φυσικό κόσμο που μπορούμε να συλλάβουμε με τις δικές μας αισθήσεις. Στον κβαντικό κόσμο ισχύει η αρχή της αβεβαιότητας και κύρια φυσικά μεγέθη δεν προσδιορίζονται ακριβώς αλλά πιθανολογούνται.

Υπερασπίζοντας την αποχώρηση απο το μάθημα, του Παναγιώτη Αγγελόπουλου

Υπήρξε διαμάχη αυτή την εβδομάδα σχετικά με την αξιέπαινη απόφαση περισσότερων από εβδομήντα φοιτητων του Economics 10 να αποχωρήσουν απο το μάθημα του Gregory Mankiw, προκειμένου να επιστήσουν την προσοχή στις νεοφιλελεύθερες κλίσεις του μαθήματος και να συμμετάσχουν στη διαμαρτυρία του Occupy Wall Street για την ιδιωτικοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης και το συντριπτικό βάρος των φοιτητικών χρεών. Όπως θα αναμενόταν, ακολούθησε μια σειρά απο σχόλια, μερικά από τα οποία ήταν ιδιαίτερα αντιδραστικά και καυστικά.

Ανοικτή επιστολή στον καθηγητή Greg Mankiw

Αγαπητέ καθηγητή Mankiw
Σήμερα, αποχωρούμε απο το μαθημα σας, Economics 10, προκειμένου να εκφράσουμε τη δυσαρέσκειά μας για την προκατάληψη που ενυπάρχει σε αυτό το εισαγωγικό μάθημα οικονομικών. Μας ανησυχεί βαθύτατα ο τρόπος που αυτή προκατάληψη επηρεάζει τους φοιτητές, το Πανεπιστήμιο, και την ευρυτερη κοινωνία μας.

Η ευρωζώνη θα πληρώσει υψηλό τίμημα για τον γερμανικό οικονομικό ναρκισσισμό, του Hans Kundnani

Σε κάθε στάδιο της κρίσης του ευρώ κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο ετών, η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ φάνηκε να κάνει το ελάχιστο που απαιτείται για τη διατήρηση του ενιαίου νομίσματος – αλλά τίποτα περισσότερο. Αυτή η μινιμαλιστική προσέγγιση για την κρίση του ευρώ μπορεί να κόστισε περισσότερο στη Γερμανία από ό, τι αν είχε ενεργήσει πιο γρήγορα και πιο αποφασιστικά. Από την άλλη πλευρά, έχει κρατήσει τον πληθωρισμό κάτω και το ευρώ αδύναμο- και τα δύο είναι καλά για τις γερμανικές εξαγωγές. Στην πραγματικότητα, ένας κυνικός θα μπορούσε να πεί οτι η σημερινή κατάσταση - ένα αδύναμο αλλά υπαρκτό ευρώ - είναι ιδανική για την εξαγωγική οικονομία της Γερμανίας.

Η χειρότερη καθωσπρέπει χώρα, του Μάνου Σχίζα

Μέρες που είναι, ο κόσμος διψά για ιστορίες γεμάτες ελπίδα και θαύματα: τροφαντοί γέροντες με γενειάδες μπαίνουν στα σπίτια μας από την καμινάδα και μοιράζουν δώρα, Θεία Βρέφη γεννιούνται σε φάτνες και σώζουν τον κόσμο από τις αμαρτίες του, και η φύση νικά όπως πάντα τον θάνατο για να κυλίσει πάλι ο αέναος κύκλος των εποχών. Θα σας πω κι εγώ μια ιστορία που δυστυχώς δεν είναι τόσο ευχάριστη – αλλά είναι πέρα για πέρα αληθινή και βρίθει ηθικών διδαγμάτων.

Η κατανόηση του κόσμου είναι προϋπόθεση για την αλλαγή του, του Κωνσταντίνου Τσουκαλά

Αρχίζω από τον τίτλο του βιβλίου: Πώς να αλλάξουμε τον κόσμο. Αναφέρεται, το ξέρουμε όλοι, στη γνωστή θέση του Μαρξ για τον Φόυερμπαχ: οι φιλόσοφοι δεν αρκεί απλώς να κατανοήσουν τον κόσμο, πρέπει να τον αλλάξουν. Πρόκειται βέβαια για ένα σύνθημα, αλλά είναι πάρα πολύ σημαντικό. Και το ερώτημα πώς να αλλάξουμε τον κόσμο είναι, σήμερα, εξαιρετικά επείγον.

Τουλίπες, παράγωγα και άλλες ιστορίες ανορθολογισμού, του Πάσχου Μανδραβέλη

Από την εποχή της «τουλιπομανίας», τον 17ο αιώνα, στην Ολλανδία υπάρχει ένα ερώτημα. Πώς έγινε και οι άνθρωποι έφτασαν να δίνουν 5.200 φιορίνια για έναν βολβό λουλουδιού, ποσό που αντιστοιχούσε στο διπλάσιο από τα ετήσια κέρδη ενός μικρομεσαίου εμπόρου ή είκοσι φορές την τιμή οχτώ καλοθρεμμένων γουρουνιών;

«Καταλάβετε τα αμφιθέατρα»; του Dani Rodrik

Στις αρχές Νοεμβρίου μια ομάδα φοιτητών στο πανεπιστήμιο Χάρβαρντ έκανε αποχή και δεν πήγε στις παραδόσεις του δημοφιλούς εισαγωγικού μαθήματος «Οικονομικά 10» που διδάσκει ο συνάδελφος μου, Γκρεγκ Μάνκιου. Ηταν τμήμα μιας οργανωμένης μερίδας νέων που διαμαρτύρονται για τον τρόπο που διδάσκονται τα σύγχρονα Οικονομικά στα μεγαλύτερα ακαδημαϊκά ιδρύματα του κόσμου.