Radio Nowhere

Νωθρή απογραφή Ι

 

Little People - Basique

 

Κάθομαι και μετράω το ευεργετικό τέλος όλων των αντικειμένων εδώ μέσα που δεν χρειάζονται αντικατάσταση μέχρι να φύγω, για τα καλά αυτή τη φορά.

Ο καφές, αρκεί για δυό βδομάδες, για δυό-τρείς μέρες θα ξεμείνω αλλά όχι δεν πάω να πάρω άλλον. Δεν μπορώ ν'α ανεχτώ την ιδέα ενός μισογεμάτου πακέτου καφέ στο άδειο σπίτι.

Το υγρό για τα πιάτα. Το ίδιο. Κι αν δεν φτάσει θα τ' αφήσω όλα άπλυτα και βρώμικα όπως τόσα άλλα.

Τα μπουκάλια με το νερό. Μιά εξάδα θα περισέψει. Θα τα στοιβάξω στη πιό σκοτεινή γωνία πίσω απ' τη σκάλα. Ισως να μην τα βρει και κανείς ποτέ. Θα τα φαντάζομαι εκεί, πιστά, στοιχισμένα, σφραγισμένα, αόρατα.

Τα μακαρόνια. Θα τα πάρουν οι καθαρίστριες πιθανότατα. Θα προσπαθήσουν να τα μαγειρέψουν, δεν θα τους αρέσουν, θα τα πετάξουν.

Βέβαια αν ήταν δυνατό θα ήθελα να τα πάρω όλα και να τα πετάξω στη πιό κοντινή χωματερή, να κατεβάσω κάδρα, να ξεβιδώσω τις λάμπες, τις άδειες κρεμάστρες μεσα στη ντουλάπα.

Θα το έκανα αυτό αν είχε κάποιο νόημα.

Αλλά δεν έχει γιατί ξέρω.

Ολο και κάποιο κουμπί θα έχει παραπέσει κάπου, κάποια μοναχική κάλτσα, κάποιο κομμένο νύχι, νεκρό δέρμα σκόνη εδώ κι εκεί, σε καναπέδες και πετσέτες.

Δεν γίνεται να εξαφανιστούν όλα.

Αλλωστε κανείς δεν θα ψάξει για τέτοια ποταπά ίχνη.

Είσαι εδώ και μετά δεν είσαι.

Τελείωσε.

Το χωριό που το πήρε ο αέρας

 

 

Caribou - Bowls

 

 

Δεν έχει μείνει τίποτα

 

άλλα τα πήρε το κύμα,

άλλα η ερημιά η ίδια

τα πιό πολλά ο αέρας

 

κι άλλωστε ποτέ

δεν έπαιξαν εδώ παιδιά 

 ούτε γυναίκες καθαρίσαν τις αυλές

τις νύχτες ένας άντρας

που βρωμούσε ψάρια και φύκια

ερχόταν από πίσω τους

 

 

μες στο σκοτάδι

τον άφηναν να βολευτεί

ενώ απ' έξω ο αέρας χτύπαγε ξύλινες πόρτες

και τ' αυτιά του σκύλου

που τον έτρεμε έτσι όπως σφύριζε

ανάμεσα σε βράχια και καλώδια

να μάθεις να κοιμάσαι μες τον άνεμο

θέλει κάτι πέρα από υπομονή

και κανένας δεν το μπορεί για πάντα

 

κι έτσι έφυγαν

Τώρα οι γυναίκες

όταν νιώθουν τον άντρα

ακούν τον αέρα

 

κι ένας φόβος τις τυλίγει.

Εν κινήσει

 

 

Jens Lekman - Into Eternity

Με τη μουσική απογειώνεται, χωρίς ... απλώς χοροπηδάει.

Γι αυτό πάντα κλίκαρε τη μουσική αποπάνω.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ψίθυροι της γιάρδας

 

 

Keren Ann - End of May

 

 

Είναι στ' αλήθεια περίεργοι οι άνθρωποι,

ο τρόπος που μαζεύουν τη βρωμιά 

και το πως πιάνουν τα μαλλιά τους,

 

 

εσύ όμως ποτέ δεν θα μ' αφήσεις μόνο ε

άλλο πόνο απ' τον δικό σου δεν καταλαβαίνω

 

 

κι όσο αίμα κι αν τρέξει εξ αιτίας μου

 θα είναι άνευ σημασίας

αν εσύ δεν το προσέξεις

 

 

γι' αυτό και θέλω να στο κρύψω,

αν δεν ξέρεις 

θα είμαι και θα παραμένω αθώος

 

 

όπως όταν με πρωτοείδες

 

και μού 'πιασες το χέρι.

 

Ληγμένες υποθέσεις

 

Devotchka - Undone

 

Λοιπόν άλλη μιά μέρα

εκεί που τελειώνει ο δρόμος

σ' αυτό το έρημο χωριό

χωρίς όνομα και ηλεκτρισμό

 

 

Ας μαζέψω ξύλα για τη βραδυνή φωτιά

περιμένω παλιούς φίλους

να καθίσουμε γύρω της

ενώ έξω θα λυσομανάει ο αέρας

και η βροχή θα κλείνει το κόσμο μέσα της.

 

 

Σημείο κατανόησης

 

Alexandre Desplat - River

 

 

 Στο βάθος κάθε εικόνας,

κάτω από φύλλα επάλληλα,

υπάρχει ότι σ' έφερε 

στο σημείο αυτό,

του χρόνου και του κόσμου,

 

 

ακομα κι αν δε φαίνεται,

σε κοιτά και το διακρίνεις, 

γι' άλλους στην έρημο είναι το νερό τους,

στη πλατεία η μόνωση,

στη σιωπή οι λέξεις,

στη πέτρα το άνθος,

χάνεται η εικόνα,

το κάδρο της, 

μα το σημείο είναι κεί,

ένα λαμπερό κομμάτι 

από κενό 

που βλέπεις το πρόσωπό σου.

 

 

 

 

 

 

Παλιό ποδήλατο

 

 

Shigeru Umebayashi - George's Waltz(1)

 

Mέρες που σώζονται σε μυαλό που παγώνει,

έντομα σε απογευματινή ασία,

γραμμές,

στο δέρμα,

στο αίμα

και στων άλλων,

δεν θα σε ξαναδώ ποτέ,

μα θα σε ξαναφτιάξω,

ξέρω πως

θα γίνω εσύ,

   ξεχνώντας σε.

 

Άμπωτη

 

 

Bonobo - Terrapin

 

 

 

Πάω στη χρυσή αμμουδιά

με μισή καρδιά

 

 

αλλά η θάλασσα έχει τραβηχτεί 

και περπατάς σαν πάνω σε ασήμι,

 

λαθραία όμως

και μηχανικά

 

σα διαβατάρικο σκυλί

 

που του λιγόστεψε η μνήμη.

 

Αμνησία

 

Tindertsicks - Say goodbye to the city

 

Αυτός ο μαύρος σκύλος

 

 

σταμάτησε νά 'ρχεται τις νύχτες

 

 

στα όνειρά μου,

 

 

τον ακούω όμως 

 

να γρατζουνάει τη πόρτα μου,

 

 

κάθε βράδυ.

 

Μακριά αλλά κάπου εδώ

 

Nick Cave and The Bad Seeds - I Let Love In

 

 

Δε θέλω να μ' εύρει έτσι 

ο επόμενος χειμώνας

να πατάω κουμπιά

να τα βλέπω θολά

να κοιμάμαι στραβά

να μεθάω στυφά

να γελάω πικρά

 να τρώω βιαστικά

 να μιλώ ελλειπτικά

και να σκέφτομαι αυτά.

 

 

 

 

 

O Lord, tell me what I done
Please don't leave me here alone
Where are my friends?
My friends are gone