« Τοπίο φιλικό μα άδειο Ι | Main | Πρώτη μέρα »

October 12, 2010

Comments

Εva Amorales
1.

Αγαπητε
ειστε καλυτερος
(με τις λεξεις)
οταν τις αγαπατε
(τις γυναικες)

Radio
2.

Καλημερα Ευα,
τις λεξεις τις αγαπαω ιδιαιτερα -γι αυτο κανω και αυτου του ειδους μπλοκινγκ - τωρα αν καμια φορα δεν μου προκυπτει κατι καλο εγω παλι φταιω.
Σιγουρα για να γραψεις καλυτερα πρεπει να αγαπας πολυ, να μισεις πολυ, να πονας πολυ και ολα αυτα μαζι.
Τωρα αν εννοεις αυτη την ιδιαιτερη κι ευλογημενη στιγμη που οι λεξεις κυλανε απο μεσα σου τοσο φυσικα και αβιαστα σαν παπακια στη λιμνη ε τι να κανουμε, ολοι το ψαχνουμε αλλα δε συμβαινει και τοσο συχνα. Εχω δει ομως οτι οσο πιο πολυ γραφεις τοσο το προκαλεις να γινει.
Ελπιζω να σε καλυψα κατα τι.

Eva
3.

Με κανετε κ αισθανομαι ασχημα για το καπως αυστηρο σχολιο μου...
Ισως (με δημιουργικη διαθεση) μου αρεσει να σας πειραζω...
Την αγαπη σας να μου επιτρεψετε να την μοιραστουμε.
Οταν σας πρωτοδιαβασα ενιωσα οτι νιωθετε αυτο που νιωθω...
Οποτε δεν χρειαζεται να με καλυψετε (το ακνουν τα κειμενα σας κατα τι...)
Σας ευχαριστω για το χρονο κ τις λεξεις που αφιερωσατε για μενα.

Radio
4.

Ωχ Ευα, τωρα ειναι η σειρα μου να πω εχω τυψεις που σε εκανα να εχεις τυψεις;
Κοιτα, ξεκαθαρα σου λεω, δεν εχω προβλημα με τα σχολια σου, ευκολα μπορω να δω οτι δεν ειναι κακοπροαιρετα, κι επισης σε βεβαιω οτι ως τωρα συμφωνω μαζι τους :).
Παραξενο;
Οχι, και το δικο μου ενστικτο, μαλλον κατι παραπανω απο ενστικτο, εφοσον εχω απτες ενδειξεις -ευφορια κυριως-οταν εχω γραψει κατι που κυλησε αβιαστα απο μεσα.
Αυτο μπορει να υπαρχει σε μιαν ιστορια σαν συνολο ή κατα τοπους.
Οταν υπαρχει σαν συνολο εχω δει οτι και οι αλλοι το νιωθουν, οταν υπαρχει σε σημεια μονο, μενουν -στην ακαλυτερη περιπτωση- με την αισθηση κατι ενδιαφεροντος ισως που εμεινε ομως ανολοκληρωτο.

Εν πασει περιπτωσει, δοκιμες κανω εδω, προσπαθω να εκφραστω μεσω ενος τροπου που μου ανταποδιδει πολλες φορες -και μαλιστα αμυθητα ποσα- και αλλες μου αφηνει μια πικροτατη αισθηση οτι δεν κανω απολυτως τιποτα που ν'αξιζει ή να εχει νοημα, απλως σκοτωνω το χρονο μου.
Η μονη μου ανακουφιση, οτι τουλαχιστον δεν κανω βαρβαρα αυτο το φονο, δεν απαλειφει αυτο το συναισθημα της αδυναμιας.

Σ' ευχαριστω που με διαβαζεις παντως.

The comments to this entry are closed.

.

  • .
    CURRENT MOON
  • Ειδοποίηση για νέο ποστ