« September 2011 | Main | February 2012 »
Τυχαία έπεσα πάνω σε αυτό το άλμπουμ και έχω κολλήσει εδώ και τρείς ώρες.
Σα να κάνεις ποδήλατο και να σού έρχεται ο αέρας από πίσω
και γιά λίγη ώρα σε πάει από δω κι από κει
μα λίγο λίγο νιώθεις ότι αρχίζεις και τον κουμαντάρεις
και τότε παίρνεις και τα δυό χέρια απ' το τιμόνι.
Δε ξέρω πως να το θέσω διαφορετικά ...
ξαφνικά αισθάνομαι πολύ πλούσιος
... κι ας μην έχω τίποτα.
Ισως να γράψω και κανά ποίημα,
κριμα να πάει χαμένος τόσος αέρας.
Cesaria Evora - Fruto Proibido
Ημουνα σε μιά κρύα και φτωχή χώρα πριν 7-8 χρόνια και είχα ένα παλιό Golf, το έπερνα κι έτρεχα σε κάτι ερημιές να με χτυπήσει ο αέρας και να με καθαρίσει.
Με το που έμπαινα μέσα έβαζα να ξεκινήσει και η μουσική της.
Και η φωνή τρέμιζε μένοντας σταθερή σε μια γωνία που τα μάτια δεν εστιάζουν γιατί κοιτάζουν βαθύτερα,
δείχνοντάς μου το μέρος που στηρίζεται και πατάει η καρδιά,
εκεί που ορίζεται και αρχίζει η ιστορία της,
σαν όλα να έχουν σπάσει και διαλυθεί και να έχουν έρθει πλέον στη σωστή τους διάσταση.
Μου είναι πολύ δύσκολο να πω πέρα από το πόσο μ' αρέσει η φωνή της, ο πόνος της, το sodade της, πόσο την αγαπάω.
Και πόσο ένας απέραντος τόπος μέσα μου είναι σχηματισμένος και σημαδεμένος απ' αυτήν.
Recent Comments